Herken je het? Je zit in één ruimte met meerdere collega’s. De een is aan het bellen, de ander loopt naar het koffiezetapparaat, verderop praten twee collega’s en je kunt ze niet verstaan maar het leidt wel af. En ondertussen wil je een goede e-mail schrijven waar je net de juiste toon wil raken. Welkom in de kantoortuin.
Waarom moet dat eigenlijk, allemaal in één ruimte? Wat is er mis met ouderwetse hokjes? Uit onze onderzoeken blijkt dat organisaties al jaren met dezelfde uitdagingen zitten: afdelingen goed met elkaar laten samenwerken en een sterk wij-gevoel creëren. Zodra een organisatie groter wordt dan zo’n 50 medewerkers, vermindert over het algemeen het “familiegevoel” en ontstaan er snel eilandjes. Medewerkers werken vooral binnen hun eigen afdeling samen, en afdelingen werken aan hun eigen afdelingsdoelen. Wat er aan de andere kant van de gang gebeurt, is lang niet altijd duidelijk.
Dat moest anders en begin deze eeuw leek de oplossing daar: de kantoortuin. Aparte kantoren werden passé en grote, open ruimtes de norm. Het zou de eilandencultuur doorbreken en medewerkers zouden eens écht kennis maken met Hugo van financiën en Carolina van marketing. Iedereen zou door elkaar mengen. Men zou van elkaar leren. Communicatie en samenwerking zouden floreren en kantoorruimte zou efficiënter worden benut. Dit concept kreeg de mooie naam “Het nieuwe werken” en met positieve verwachtingen gooiden organisaties het roer om.
Nu het nieuwe werken niet zo nieuw meer is, blijkt het anders te lopen dan gedacht. Medewerkers werken in één open ruimte, maar klitten nog steeds veel samen met teamgenoten in hun eigen hoekje. De verkaveling van de kantoortuin. Samenwerking tussen teams neemt amper toe, in tegenstelling tot rumoer en geluidoverlast. Ook is het ’s ochtends vaak vechten om een plek. Medewerkers zitten gedwongen op de gang, in de kantine of in de Starbucks, omdat er na kwart voor negen op kantoor geen plek meer voor ze is. De Monitor besteedde hier in hun programma aandacht aan. Volgens bedrijfsartsen zorgen kantoortuinen voor stress, hoofdpijn en concentratieproblemen en dragen ze bij aan ziekteverzuim. Een ruime meerderheid zou ze het liefst helemaal afschaffen. Japke-d. Bouma is in het NRC ook duidelijk in haar mening over de kantoortuin: het is een hel om er te werken en de verhoogde kans op uitval maakt het ook nog eens erg duur.
Maar niet iedereen zit te wachten op wéér een grootschalige verbouwing. Het kost veel geld en terug naar “Het oude werken” klinkt ook zo 20e eeuw. En dan hebben we het nog niet eens over de extra stress die zo’n verbouwing oplevert. Daarom hebben we bij de MonitorGroep het monnikenuur ingevoerd: tot half elf werken we in stilte, vragen voor collega’s sparen we op tot later. Telefoontjes doen we in belcellen in de hal. Het werkt heerlijk productief als je vaste delen van de dag geconcentreerd kunt doorwerken en iedereen weet waar hij of zij aan toe is. Het is een eeuwenoude oplossing voor een modern probleem. Eens proberen in jouw kantoortuin? Het monnikenuur is één van de tips in onze workshop Nooit meer te druk.
In een tijd van arbeidskrapte is het cruciaal voor werkgevers om inzicht te krijgen in loyaliteitsfactoren. Hoe zorg je ervoor dat medewerkers bij je organisatie blijven? En welke aspecten drijven hen juist naar ander werk?
Lees meer
Hoewel er in Nederland nog geen sprake is van de ‘great resignation’ (mensen zijn ongelukkig in het werk en nemen massaal ontslag) zoals in Amerika, zien we hier wel zeker een aandachtspunt. En wat denk je van de nieuwste trend: de ‘probeerbaan’.
Lees meer
Hybride werken heeft voor veel mensen een positieve invloed op de werk-privébalans, maar de band met collega’s en het bedrijf wordt er niet sterker op. We voelen minder verbinding op het werk, blijkt uit het Nationaal Werkgeluk Onderzoek uitgevoerd door MonitorGroep. Wat kunnen bedrijven hiertegen doen?
Lees meerWeet je niet welke meting je nodig hebt? Laat het ons weten, dan kijken we samen wat past.
